قیمت ضایعات موتورخانه در تهران؛ دیگ چدنی، لوله، شیرآلات و پمپ

بیشتر وزن ضایعات موتورخانه را چدن و آهن می سازند، اما مس و برنج کیلویی چند ده برابر آن ها می ارزند. پس ضایعات موتورخانه را یکجا و با یک نرخ نفروشید؛ فلزها را جدا کنید تا هر کدام با نرخ خودش حساب شود.

نرخ زنده فلزهای موتورخانه

هر قطعه با نرخ جنس خودش حساب می شود. جنس قطعه را در جدول بعدی پیدا کنید و وزنش را در ماشین حساب بنویسید.

هر قطعه موتورخانه چه جنسی است؟

دیگ پره ای چدن است، لوله و منبع آهن، شیر برنج و کویل و سیم پیچ مس. جدول زیر بقیه قطعه ها را به جنس و نرخشان وصل می کند؛ قطعه ای که در فهرست نیست، نرخ جنس خودش را دارد.

دیگ چدنی چند کیلو است؟

دیگ چدنی پره ای بسته به مدل از حدود ۱۷۵ تا ۳۲۰۰ کیلوگرم وزن دارد؛ یک دیگ ۶ پره سولار ۳۰۰ حدود ۳۲۱ کیلوگرم است. سازنده وزن را روی پلاک و در کاتالوگ مدل می نویسد. این جدول وزن خالص دیگ های چدنی پره ای شوفاژکار را بدون آب می دهد؛ هر ردیف یک مدل با سه اندازه پره است و ظرفیت به هزار کیلوکالری در ساعت.

چند نکته برای خواندن جدول:

• وزن بدون آب است. آب دیگ را هم باید خالی کنید: دیگ ۱۳۰۰ با ۸ پره بدون آب ۱۶۸۵ و با آب ۱۹۳۷ کیلوگرم است.
• هر پره بیشتر وزن دیگ را، بسته به مدل، از حدود ۲۷ تا ۱۹۰ کیلوگرم بالا می برد.
• وزن خالص معمولا کل دیگ است، نه فقط پره ها؛ روپوش و عایق و درب هم در آن حساب می شود. پس چدن دیگ کمی کمتر از عدد جدول است.
• دیگ سازنده های دیگر وزن دیگری دارند. وزن دیگ خودتان را از پلاک یا کاتالوگ همان مدل بخوانید.

منبع وزن ها: جدول مشخصات فنی دیگ های چدنی شوفاژکار (مهر ۱۴۰۵). ظرفیت دیگ های ۱۳۰۰ از کیلووات کاتالوگ به کیلوکالری برگردانده شده است.

ارزش چدن دیگ شما چقدر می شود؟

ارزش چدن دیگ برابر وزن آن ضرب در نرخ چدن است. وزن دیگ را از جدول بالا پیدا کنید و در ماشین حساب بنویسید؛ عدد اولیه وزن یک دیگ ۶ پره سولار ۳۰۰ است. چون وزن خالص کمی بیشتر از وزن چدن است، عدد خروجی سقف ارزش چدن دیگ است.

لوله های فولادی چند کیلو می شود؟

هر متر لوله مانیسمان رده ۴۰ از حدود ۱٫۳ کیلوگرم (نیم اینچ) تا حدود ۱۶ کیلوگرم (۴ اینچ) وزن دارد. لوله و کلکتور موتورخانه معمولا همین لوله سیاه است و رده ۴۰ ضخامت جداره را مشخص می کند:

مثال: ۵۰ متر لوله ۲ اینچ حدود ۲۷۲ کیلوگرم می شود (۵۰ در ۵٫۴۴). لوله هایی که جداره نازک تری دارند، مثل بعضی لوله های درزدار، سبک تر از این جدول اند؛ وزن نهایی را ترازو می گوید. لوله گالوانیزه نرخ جدا دارد و در صفحه گالوانیزه آمده است.

فلزها را چطور از هم جدا کنیم؟

آهنربا و رنگ فلز بیشتر وقت ها کافی است: چدن و آهن به آهنربا می چسبند، برنج و مس و آلومینیوم نه. چدن را از آهن با ضربه چکش جدا می کنید؛ روش های دقیق تر در صفحه ضایعات چدن است.

نرخ برنج را کنار نرخ چدن ببینید؛ برای همین جدا کردن شیرها به صرفه است:

پیش از فروش چه کار کنیم؟

• برق و سوخت را فرد مجاز قطع کند. جدا کردن اقلام بعد از آن است.
• آب و سوخت را خالی کنید: آب دیگ و لوله ها و ته مانده گازوئیل مخزن. آب جزو وزن فلز حساب نمی شود و بار پر آب را سنگین تر می کند.
• شیر، زانو و اتصال برنجی را باز کنید و جدا بگذارید؛ با نرخ برنج حساب می شوند، نه چدن. اگر ابزارش را ندارید لازم نیست؛ کارشناس موقع بازدید جدا می کند.
• موتور پمپ و مشعل را سالم نگه دارید و سیم پیچ را نسوزانید. زیر لاک سیم پیچ، مس است و با نرخ مس حساب می شود.
• واشر، طناب نسوز و عایق خیلی قدیمی را خرد نکنید: درب دیگ و فلنج لوله ها را گاهی با طناب و واشر آزبستی آب بندی می کردند. اگر جنسشان را نمی دانید، آن ها را خشک نشکنید و گرد و غبارشان را تنفس نکنید.
• پلاک دیگ را عکس بگیرید. مدل و ظرفیت دیگ از روی پلاک معلوم می شود؛ اگر مدلش در جدول بالا هست، وزنش را همان جا پیدا می کنید.

موتورخانه آسانسور و استخر

این دو موتورخانه هم همین نرخ ها را دارند؛ فقط اقلامشان فرق می کند:

قطعه بتنی وزنه فلز نیست و نرخی ندارد؛ قطعه چدنی با نرخ چدن و قطعه فولادی با نرخ آهن حساب می شود. مبدل تیتانیومی نرخ جدا دارد. سیم پیچ موتورها را با مس آرمیچری مقایسه کنید.

چطور بفروشیم؟

1. نوع و تعداد را بگویید: دیگ (تعداد پره یا مدل روی پلاک)، مشعل، پمپ، منبع و متراژ تقریبی لوله
2. راه خروج بار را بگویید: زیرزمین یا همکف، پله و عرض در؛ دیگ و منبع را باید از همان راه بیرون برد
3. کارشناس بار را می بیند، اقلام را تفکیک و هر دسته را جدا وزن می کند
4. وزن کشی تفکیک شده و تسویه نقدی در محل

برای نوسازی کامل موتورخانه، همه اقلام یک بار بازدید می شود و قیمت هر دسته جدا اعلام می شود؛ بارگیری و حمل با ماست. پکیج و آبگرمکن را در صفحه پکیج و آبگرمکن ببینید.